Kindermishandeling 16 februari 2010	Vrijdag 19 februari 2010 hebben wij “SGG” samen met Kadergroep regio Utrecht een lezing gehad over kindermishandeling. De lezing werd gehouden door een ervaren forensisch arts die nu zeer actief is op het gebied van sociale geneeskunde en veel aandacht geeft aan het onderwerp Kindermishandeling. Het was een avond met veel schokkende soms emotioneel zware onderwerpen, foto’s, feiten en cijfers. Wist u dat meer dan 100.000 kinderen per jaar slachtoffer zijn van mishandeling?! Zowel fysiek als mentaal!! Wist u dat er in uw omgeving zeer waarschijnlijk kinderen aanwezig zijn die te maken hebben met een vorm van mishandeling!! Hierom is het van groot belang dat we in onze samenleving goed om ons heen kijken, en signalen herkennen. Nog belangrijker is het hier ook iets mee doen! We kunnen ouders aanspreken dan wel een melding doen of advies vragen bij het AMK (Advies- en Meldpunt Kindermishandeling) Kijk voor meer info op www.amk-nederland.nl Persoonlijk kijk ik sinds deze avond anders naar bepaalde voorvallen. Hoe komt het dat een kind zich zo gedraagt? Hoe kan een kind een verwonding hebben op die plek en in die bepaalde vorm etc etc. Mijn leermoment van deze avond: Heerlijk je leven blijven leven door sociaal te zijn, liefde te geven aan je naaste en respect voor de medemens maar wel met een alert en kritisch oog!    Kirsten
Heerhugowaard 27 september 2009	Mijn belevenis van de oefening in Heerhugowaard Mij was gevraagd (door Martin) om er voor te zorgen dat we een ploegje hadden om mee te gaan met de oefening van de brandweer Loenen/Abcoude naar Heerhugowaard toe. Ton en ik hebben samen de teams ingedeeld en er voor gezorgd dat alles liep. Op zaterdag 27 september ’s ochtends vroeg opgestaan want om kwart voor zeven was het verzamelen in de kazerne en het pak in. Toen ik aankwam stond een deel van de ploeg (Astrid, Jantien, Kirsten en Bernd) al te wachten. We zijn naar binnen gegaan en hebben ons in het pak gehesen. Niet veel later kwam ook Ton hij had de dag ervoor de aanhangwagen compleet gemaakt en ook de infuus koffer erin gestopt. Mijn dank daarvoor. Ries is met eigen vervoer naar Heerhugowaard gereden. Madeleine moest helaas op het allerlaatste moment afzeggen er was ook geen tijd meer om nog iemand op te roepen. Om zeven uur reden we naar Loenen toe om daar aan te haken bij de ploeg daar. Zo rond half negen kwamen we in Heerhugowaard aan bij de grote hal waar alles zou gebeuren. We werden ontvangen met een kop koffie en werden toen Mijngebrieft wat de bedoeling was en wat er een beetje van ons werd verwacht, we moesten de ambulance dienst zijn. Wij hadden ons in twee teams verdeeld. Team 1 met Bernd als VP en Jantien en Ries als SGG. Bernd kreeg ook de taak als OVDM toebedeeld. Team 2 met Kirtsten als VP en Astrid en ik als SGG. Ton zou ons waarnemen en eventueel bijsturen. Wij zouden met onze wagen als eerste naar binnen gaan en zouden de brandweerwagens (2 stuks) daarna volgen. We rijden die loods binnen en daar staat het dan opgesteld auto’s, bussen en vrachtwagens een groot ongeluk. Het spel kon beginnen nou spel……al snel waren we allemaal erg serieus bezig. Bernd en Kirsten gingen schouwen om uit te vinden waar de slachtoffers zich bevonden en de ernst ervan. Dit bleken er uiteindelijk vier te zijn 1 dode, 1 baby (dit waren poppen) en twee gewonden (lotus mensen). En die zaten zo in auto’s gefrommeld ongelofelijk. Toen begon het echt in mijn beleving was dit geen “oefening” meer, tijdsbesef was ook helemaal verdwenen want nadat we samen met de twee teams van de brandweer de slachtoffers uit hun benarde positie bevrijd hadden bleek er al goed anderhalf uur voorbij te zijn gegaan. Om nu te vertellen wat we in die anderhalf uur allemaal hebben gedaan is niet mogelijk zoiets moet je gewoon meemaken. Bij het nabespreken en de evaluatie kwamen heel veel leermomenten naar boven. Ik en ik denk dat ik ook namens de andere spreek dat we erg veel hebben geleerd en dat het allemaal erg indrukwekkend was. Na een lekkere lunch zijn we tevreden met onze verrichtingen naar huis gereden.   Cocky
Oefenavond 10 maart 2009	Deze avond waren er gelukkig een best veel mensen. Er is eerst een presentatie gegeven met als onderwerp: koolmonoxide. Regelmatig verschijnen er toch meldingen over dit, vaak dodelijke verschijnsel. Na deze uiteenzetting waren er drie lotussun aanwezig die zich konden uitleven. De eerste casus was een onderhoudsmonteur die van de stoel gevallen was in de technische ruimte. De monteur was ietwat gedesorienteerd en had een flinke hoofdwond. Men dacht uiteraard aan het meest voor de handliggende: koolmonxidevergiftiging. Helaas zat men op het verkeerde been en was de monteur door de val niet helemaal meer bij de tijd. Dit was goed gespeeld door Ton. De tweede casus werd gespeeld door Jantien. Zij speelde een vrouw die van de trap gevallen was en haar arm gebroken had. Bovendien had zij op die plek ook een flinke snijwond door de stalen trap. Door deze wond werd men ook afgeleid van het onderliggende letsel. De derde casu was voor Georgine. Zij speelde een schoonmaakster die op de wasplaats chemicalien over haar arm heen had gekregen. De hulpverleners moesten laten zien hoe zij hiermee omgaan. Ook dit ongeval werd keurig verholpen. Alle lotussen worden nogmaals bedankt voor hun inzet en nette grimeerarbeid.
Oefenavond 26 maart 2009	Ton had ons ter herinnering tevoren nog even een mailtje gestuurd dat de avond een instructeur van buiten kwam. Deze instructeur is ambulance chauffeur en bevelvoerder/trainer bij de brandweer van de Ronde Venen. We werden weeropgefrist in de ABCDE methodiek en Alfred deed dit met een presentatie en een bord met de wegindeling en diverse miniatuur voertuigen. Ook over de voertuigopstelling werd uitgebreid behandeld. Het werd al met al een gezellige en leerzame avond. Deze avond waren we met gelukkig weer met een redelijk grote groep opgekomen. De gevraagde Lorus (Marjo) werd met veel zorg behandeld. We hebben daarna nog een aantal diverse drankjes genuttigd en zijn allemaal bijtijds huiswaarts gegaan.
Oefenavond  9 april 2009	Op verzoek van een van onze leden hebben we het deze avond het wandelletsel behandeld. Dit verzoek komt omdat het lid in kwestie meegaat met de brandweerlopers voor de verzorging. Na een uitgebreide presentatie over wandelletsels en warmteproblemen zijn we met de praktijk aangevangen. Natuurlijk hebben we eerst pauze ingelast want de inwendige mens moet ook versterkt worden. Na deze pauze hebben we de praktijk ondervonden van het masseren. in het begin vond men het wel prettig tot het moment daar was dat we de knopen in de spieren gingen behandelen. Ongemerkt hadden we toch wel een hoop knopen gevonden en menig slachtoffer had eerder tranen in hun ogen dan dat men lachend op tafel lag. Al met al hebben we vreselijk gelachen en de gene die masseerde dacht er gemakkelijk af te komen tot er gewisseld werd. menig slachtoffer voelde de neiging tot wraak opkomen. Er werd dus flink uitgehaald en alle knopen werden gevond. sommige waren dermate groot dat men niet aan 1 behandeling genoeg had maar een tweede toch wel zal uitstellen naar de verre toekomst. Al met al een geslaagde avond en men praat er nu nog over.